ΖΩΗ Η ΓΑΜΟΣ;
(του Χρήστου Τζουμπρή)
Δε
θα σας κατηγορήσω αν, μετά την ανάγνωση των απόψεών μου - που
αποτυπώνω παρακάτω - βιαστείτε να με κρίνετε! Αν σας αρέσει να σας "χαϊδεύουν"
τ ΄αυτιά και δεν έχετε συνηθίσει να ακούτε αλήθειες με ανοιχτό μυαλό και
ορίζοντες, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάσετε το χρόνο σας
διαβάζοντας το παρακάτω άρθρο...Κι αν παρ΄όλ΄αυτά το διαβάσετε, λίγη
ειλικρίνεια μόνο χρειάζεστε και λίγο χρόνο για να ξανασκεφτείτε όσα
διαβάσετε...Λίγη ειλικρίνεια με τον εαυτό σας και λίγο χρόνο για να
αλλάξετε την, ίσως, μίζερη - τελικά - ζωή σας...Ελπίζω μόνο να μην είναι
ήδη πολύ αργά...Κάποιες μεγάλες αποφάσεις στη ζωή μας την αλλάζουν τόσο
δραστικά που το πισωγύρισμα είναι, σχεδόν πάντα, αδύνατο...
Ήρθε
η ώρα να πολεμήσω τα "πρέπει" και τα "θέλω" των άλλων, του κοινωνικού
κυκλώματος, του συστήματος, που απαιτεί να τηρήσω όλες τις συνήθειες, τις
αντιλήψεις, τη δυστυχία τους, για να μην είμαι ο δακτυλοδεικτούμενος, o
αντικοινωνικός, το αντιδραστικό στοιχείο, ο εργένης - ρεμάλι, λες και είναι
λίγοι οι παντρεμένοι - που πίσω από τη βιτρίνα του γάμου τους - εξαπατούν τη
γυναίκα που υποτίθεται πως θα έπρεπε να σέβονται, να τιμούν και να είναι
μαζί της στα εύκολα και τα δύσκολα!!! Αυτά ορκίστηκαν εξάλλου!!! Τόσο
γρήγορα, όσο τα ξέχασαν!!! Αλήθεια, πόσο τυχαίο μπορεί να είναι το γεγονός
ότι, με βάση τις στατιστικές, ενώ μειώνονται συνεχώς οι γάμοι, αυξάνονται
διαρκώς τα διαζύγια; Περαστικά σας!
Συμβιβασμοί, οι περισσότεροι γάμοι, οι περισσότερες οικογένειες και όταν
έρχεται το πρώτο παιδί, για να δώσει πνοή και ζωή στο ζευγάρι, τότε
αντιλαμβάνονται ότι ούτε αυτό μπορεί να τους δέσει, γιατί ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΕ
δεν τους έδενε, παρά μόνο η κοινή τους ανασφάλεια και ανωριμότητά τους!!!
Θα παντρευτώ ΜΟΝΟ όταν βρω τον άνθρωπό μου (αλήθεια, πόσοι τον βρίσκουν
πραγματικά, χωρίς να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους;) Κι αν δεν τον βρω
ποτέ, ας μη γίνει αυτό λόγος για συμβιβασμούς! Θα μείνω μόνος μέσα στη
δημιουργική φύση της μοναχικότητάς μου! 'Οχι της μοναξιάς.
Αν δε μελετάμε διαρκώς και δε μαθαίνουμε από τα λάθη των άλλων,
αναγκαζόμαστε να τα ζούμε εμείς κι αν δε μαθαίνουμε και από τα δικά μας θα
υποχρεωθούμε να τα ξαναζήσουμε...Η ζωή είναι πολύ μικρή για να ζήσουμε όλα
τα λάθη...!!! Θα πρέπει να διδασκόμαστε και από τις λάθος επιλογές των άλλων,
τις λάθος κινήσεις τους, άρα και τις ανάλογες συνέπειες...Χρειάζεται χρόνος
για όλ' αυτά! Ο μεγαλύτερος σύμβουλος: Ο πανικός! Μη μεγαλώσουμε και δε
δημιουργήσουμε οικογένεια! ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!! Μη μείνουμε μόνοι στη ζωή μας και
πως θα επιβιώσουμε! ΑΠΟΓΝΩΣΗ!!! Κι εκεί που -
μεγαλώνοντας - σας μαθαίνουν ότι σκοπός της ζωής σας είναι η δημιουργία
οικογένειας και παιδιών, (πόσο δυνατές είναι οι επιρροές στην παιδική ηλικία!!!),
σας αποπροσανατολίζουν από το πραγματικό νόημα και λόγο ύπαρξής της! Την
πνευματική και ψυχική ολοκλήρωσή σας! Την ευτυχία! Όλ' αυτά, ΔΕΝ
επιτυγχάνονται "κοιτώντας" προς τα έξω! Προς τα μέσα πρέπει να στραφείτε!
Εκεί βρίσκεται η ευτυχία και δε χρειάζεστε κανένα αποκούμπι από τον έξω
κόσμο! Καμιά βοήθεια από παιδιά, γατιά, σκυλιά, ΛΕΦΤΑ!!! ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!! Δεν
πρόκειται όμως! Είναι τόσο ισχυρή η πλύση εγκεφάλου που σας έκαναν, που
σίγουρα με βρίζετε αυτή τη στιγμή! Το ξέρω.
Όποιον παντρεμένο ρωτήσετε θα αρνηθεί, ΦΥΣΙΚΑ, τα παραστρατήματά του
ή στην καλύτερη περίπτωση θα τα δικαιολογήσει με τον χειρότερο τρόπο! Θα σας
πει ότι αυτός αγαπάει τη γυναίκα του και ότι είναι ευτυχισμένος δίπλα της
και μπλα...μπλα...μπλα...κι αν με την πρώτη ευκαιρία παρασύρεται στις
γνωστές - άγνωστες εφήμερες, παγωμένες αγκαλιές, "δεν είναι τίποτε άλλο,
παρά μια αλλαγή, βρε παιδί μου"! Κι όμως τα αίτια είναι βαθύτερα και το
πρόβλημα βρίσκεται μέσα στο γάμο και στον λάθος άνθρωπο που επέλεξε,
αποτέλεσμα ανασφάλειας, της ανωριμότητας και
φυσικά της επιπολαιότητάς του! Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ!!!
Τα λάθος κριτήρια επιλογής συντρόφου...!!!
Κι όμως το χειρότερο δεν είναι η ύπαρξη όλων αυτών. Το χειρότερο είναι η
άγνοιά τους..!!!
Και ποιος θα μας πει πως και οι γυναίκες δεν έχουν το δικό τους μερίδιο
ευθύνης στην επιλογή του κατάλληλου συντρόφου; Μήπως η "ανάγκη" της μητρότητας
δεν είναι κακός σύμβουλος στην αναζήτηση του ιδανικού συντρόφου;
Φυσικά και είναι! Αυτό το "καμπανάκι",
που μόλις χτυπήσει, ενεργοποιεί άλλον έναν πανικό!!! Να και πάλι η
ανασφάλεια!!! Ανασφάλεια, μήπως περάσουν τα χρόνια και δε βρεθεί
κάποιος πατέρας!!!
Και πάλι συμβιβαμοί, μόλις βρεθεί υποψήφιος πατέρας και πάλι φοβίες, μήπως
τον χάσουν και δεν προλάβουν να βιώσουν αυτό που προστάζει, τελικά όχι τόσο
η φύση, όσο οι συνήθειες, ο περίγυρος, τα "πρέπει" και τα "σωστά" των άλλων...!!!
Τη γέννηση ενός παιδιού (ενίοτε και 2-3 παιδιών)! Και
μέσα στον πανικό έρχεται και η λάθος και επιπόλαια "επιλογή" συντρόφου...
Και τα παιδιά, επιτέλους, έρχονται και φεύγουν
οι ανασφάλειες της μοναξιάς, του κοινωνικού αποκλεισμού, του χρόνου που
περνά... Μαζί με τα παιδιά βέβαια έρχονται και οι ευθύνες και τα παιδιά
μεγαλώνουν και μαζί μ' αυτά και οι αγωνίες σας για το μέλλον τους. Για να τα
προσφέρετε τις ευκαιρίες χρειάζονται χρήματα και τα χρήματα, στους
περισσότερους, δε φτάνουν! Καλά να είναι όμως οι τράπεζες,
τα δάνεια
και οι πιστωτικές κάρτες!
Ευτυχώς υπάρχουν και οι τράπεζες που σας φροντίζουν και σας νοιάζονται! Και τα προβλήματα φαίνεται να
βρίσκουν λύση! Τα παιδιά αρχίζουν να μεγαλώνουν και όλα δείχνουν όμορφα και
θα έπρεπε να είσαστε ευτυχισμένοι! Οι παππούδες και οι γιαγιάδες τώρα πια
είναι ικανοποιημένοι και ευτυχισμένοι, που έχουν τα πολυπόθητα εγγόνια! Οι
ψίθυροι του περίγυρου για την ικανότητά σας να γίνετε μητέρα κόπασαν! Όλα
μοιάζουν τέλεια! Ο άνδρας σας, ευτυχισμένος φαίνεται κι αυτός! Τώρα που
αναφέραμε τον άνδρα σας μήπως ξέρετε που βρίσκεται αυτή τη στιγμή; Κάπου
στην πορεία και στην προσπάθειά σας να αναθρέψετε σωστά τα παιδιά, να
τα φροντίσετε, μην τα λείψει κάτι, να έχετε όλη την προσοχή μας στραμμένη
πάνω τους, αμελήσατε τον πατέρα τους! Δεν ανησυχείτε όμως! Μεγάλο παιδί
είναι και θα δείξει κατανόηση! Εξάλλου, ξέρει να φροντίζει τον εαυτό του...Και το κάνει! Σε άλλη αγκαλιά!
Δεν πρόκειται να αποκτήσω οικογένεια, μόνο και μόνο για να δώσω νόημα στην ανιαρή
ζωή μου!!! Να ξέρατε πόσοι οδηγούνται στο γάμο, εξαιτίας της πλήξης τους...Δεν
το γνωρίζουν. Το θεωρούν φυσικό επακόλουθο...Τους τυφλώνουν η ανωριμότητα
και οι φοβίες τους...! Δεν είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς τους...
Να μάθετε να περνάτε καλά, ακόμη κι όταν είσαστε μόνοι, χωρίς παρέα, χωρίς
φίλους και οικογένεια...Να βρείτε ενδιαφέροντα που σας γεμίζουν, να
διαβάζετε, να δώσετε ώθηση στο πνεύμα και την ψυχή σας...Κι αν βρεθούν φίλοι
κοντά σας, καλώς...Αν όχι και πάλι κανένα πρόβλημα...Γιατί τόσος πόνος και
πανικός για την αποφυγή της μοναξιάς; ΑΜΑΝ ΠΙΑ!!! ΕΛΕΟΣ!!! Η μοναξιά
μπορεί να είναι τόσο εποικοδομητική, όσο δε φαντάζεστε...Μη συμμερίζεστε όσα
και ό,τι έχετε ακούσει και μάθει από μικρά παιδιά...Δεν σας τα' πανε καλά!
Κι αν δε θέλετε να αφυπνιστείτε, καρφί δε μου καίγεται! Εγώ καταθέτω τις
απόψεις μου, που συμβαίνει να είναι και τρόπος ζωής...Μια ζωή γεμάτη
συνειδητές επιλογές και αυτογνωσία! "Δούλεψα" αρκετά για να φτάσω σ ΄αυτό το
σημείο...
Φοβίες, ανασφάλειες και πανικός! Τη στιγμή που οι περισσότεροι λοιπόν (ευτυχώς
όχι όλοι), διακατέχονται απ ΄όλ ΄αυτά εγώ λέω όχι! Και χρειάστηκε μεγάλη
προσπάθεια για να πω αυτό το "όχι"! Όποιος έχει ενδιαφέροντα, είναι
δημιουργικός και κατέχει βασικά στοιχεία κριτικής σκέψης, μπορεί να ζήσει
ευτυχισμένος ακόμη και μόνος του και να αντιληφθεί όλα όσα του "επιβάλλουν"
καθημερινά και "ζητούν" να τηρήσει κι αυτός!
Μας πετούν τη σκυτάλη και κάνουμε απεγνωσμένες προσπάθειες να την πιάσουμε
για να θρέψουμε τις συνήθειές τους, ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ...!!! Αφήστε τη
σκυτάλη να πέσει και πατήστε την ... Κάντε τις δικές σας επιλογές, δίχως τα
"πρέπει" και τα "σωστά" των άλλων...Δεν δανειστήκατε τη ζωή σας...όχι απ ΄αυτούς
τουλάχιστον...Έτσι θα καταφέρετε να αντισταθείτε και να είστε τουλάχιστον
ελεύθεροι και ίσως να γνωρίσετε την κρυστάλλινη ευτυχία, μέσα από μια στάση
ζωής που θα σας ανήκει και δεν θα είναι δανεική...!!!
Ζητούσα για χρόνια κάτι διαφορετικό, κάτι να με "γεμίζει", πέρα από την
καθημερινότητα, τη ρουτίνα, τη μούχλα και τη σήψη που έχει καταστρέψει αξίες
και ιδανικά! Παρατηρούσα, για μια δεκαετία τουλάχιστον, τις λανθασμένες
επιλογές των ανθρώπων, τους ψεύτικους γάμους τους, τις βιτρίνες που
σκεπάζουν τη σαπίλα της σχέσης τους και την "ευτυχία" που ανάβλυζε μέσα από
την άγνοιά τους...!!! Ισχύει σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, σε όλες τις
κοινωνικές τάξεις! Ήθελα να ζήσω, μακριά από ψεύτικες, αναπληρωματικές
ικανοποιήσεις, μακριά από σποραδικές μορφές συντροφικότητας, μη σκορπίζοντας
την ψυχή μου στο όνομα της ανασφάλειας που έχει κυριεύσει σχεδόν όλο τον
κόσμο!
Δε μου αρμόζει αυτός ο τρόπος ζωής! Να έχω φίλους, για να μην ακούω τη σιωπή
μου; Όχι! Να τριγυρνώ στα σκυλάδικα και να καταλήγω στο σπίτι με πληρωμένες
αγκαλιές; Όχι! Το προτιμώ άδειο, γεμάτο με τις σκέψεις και τη γαλήνη της
ψυχής μου! Να παντρευτώ για να έχω κάποια δίπλα μου μόνο και μόνο για να
είμαι αποδεκτός στην κοινωνία; Να αδειάζω το παρόν μου μαζί της, επειδή δεν
έχω κάτι καλύτερο να κάνω; Να έχω κάποια δίπλα μου να με γηροκομήσει, όταν
φτάσει η ώρα, αν είμαστε βέβαια ζωντανοί και οι δύο μέχρι εκείνη τη στιγμή...;
Όχι! Όλ ΄αυτά δεν είναι δικές μου φοβίες. Φοβίες πολλών παντρεμένων, ανδρών
και γυναικών ήταν και τους οδήγησαν στο γάμο και στο χωρισμό...Χρόνια τώρα
συζητώ, με κάθε ευκαιρία, εκτενώς αυτά τα θέματα, με πάρα πολλούς και πολλές,
παντρεμένους, άνδρες και γυναίκες...Προσπαθώ να τους αφυπνίσω, να
ανακαλύψουν αν πραγματικά είναι τόσο ευτυχισμένοι, όσο πιστεύουν, αλλά οι
παρωπίδες της ανασφάλειάς τους και η πλύση εγκεφάλου από τις οικογένειές
τους είναι τόσο δυνατά που δεν τους επιτρέπουν να δουν καθαρά...Και
εκπλήσσονται που δεν αποκλείω το γεγονός να μην παντρευτώ στη ζωή μου, αν
δεν βρω τον κατάλληλο άνθρωπο...Και προσπαθούν να με πείσουν και με τον
τρόπο τους, να μου μεταφέρουν τον πανικό τους, τις ανασφάλειες και τις
φοβίες τους, τις βαλτωμένες απόψεις τους...!Μάταια! Πόσο τους λυπάμαι για
την άγνοια της δυστυχίας που περιβάλλει τους αμέτρητους συμβιβασμούς τους...Πόσο
τους λυπάμαι για την κατάντια της μίζερης ζωής τους...Πόσο ευτυχισμένος
είμαι που δεν ζω στην ουτοπία τους...Χάρισμά τους!
Ακόμη και η σχεδόν τυχαία "επιλογή" φίλων που δήθεν μας "γεμίζουν"...αποτέλεσμα
ανασφάλειας είναι κι αυτή!!! Να νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου, άρα δεν είμαστε
μόνοι! Ψευδαίσθηση!!! Θα κρατήσω τους φίλους, εκείνους με τους οποίους θα
είναι ζωντανές οι ώρες μου κοντά τους και όχι χαρακωμένες στιγμές του χρόνου
που σκορπίζονται ανεπιστρεπτή, λες κι έχω άπειρες απ ΄αυτές...!!! Κι αν δε
βρεθεί έστω ένας φίλος, έχω τόσα ποικίλα ενδιαφέροντα, τα οποία αντανακλούν
την ευτυχία και γεμίζουν την ψυχή μου, όσο καμιά φιλία...Έχω τόσα
ενδιαφέροντα που γεμίζουν την ψυχή και το πνεύμα μου και είναι μέρες κατά
τις οποίες οι εικοσιτέσσερις ώρες περνούν σαν δευτερόλεπτα...Δε μου λείπει
κάτι και δεν πρόκειται να υπακούσω, σαν πρόβατο, υποχείριο στις προσταγές
και τις συνήθειες της κοινωνίας...Απεχθάνομαι τα σκυλάδικα και όλες τις
μορφές διασκέδασης που ενδημούν μέσα στο πλήθος, την ηχορύπανση και μέσα στο
καμουφλάζ της μάζας!!! Δεν είμαι μάζα εγώ!!! Δεν είμαι μέλος μιας αγέλης!!!
Δε σκορπώ την ψυχή μου! Δεν τη χάρισα ΠΟΤΕ κι ούτε θα τη χαρίσω, ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ
ΣΥΜΒΕΙ, σε πληρωμένες αγκαλιές!!! Δεν είναι ευτυχία αυτά! Κατάντια είναι!!!
Ανασφάλεια! Από εκεί ξεκινούν όλα! Μια απύθμενη κοροϊδία!!! Ανασφάλεια!
Επιλέγουμε οτιδήποτε, αρκεί να μην μείνουμε μόνοι! Καταστροφή! Τρόμος, στη
σκέψη και μόνο! Να μην μείνουμε μόνοι! ΠΑΝΙΚΟΣ!!! Έτσι μας τα έμαθαν : λάθος!
Όχι! Δεν θα υπηρετήσω καμία ανασφάλεια! Κανέναν πανικό! Θα αγκαλιάσω τη
δημιουργική μοναχικότητά μου και θα μείνω μακριά απ’ αυτήν την κόλαση της
καθημερινής, ανούσιας ζωής των περισσοτέρων ανθρώπων, που αγνοούν τη
δυστυχία τους και την στολίζουν καθημερινά με φανταχτερά ρούχα, εντυπωσιακά
αυτοκίνητα και αριστοκρατικά σπίτια...!!! Πόσοι, αλήθεια, πόσοι απ ΄ αυτούς
είναι ευτυχισμένοι; Μια όμορφη βιτρίνα η ζωή τους, που όμως πίσω της
βρίσκεται η πιο πικρή αλήθεια...! Κρυμμένοι σωροί τα ψέματα, η υποκρισία και
οι συμβιβασμοί!!! Κουράστηκα να συμβιβάζομαι, να υποκρίνομαι, να παρασύρομαι
μαζί με το πλήθος, στο βούρκο του προχείρου, του παροδικού! Δε γεμίζει έτσι
η ψυχή! Φθείρεται!
Και σταματείστε
ΓΕΛΟΙΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ,
σε κάθε ευκαιρία που σας δίνεται, μετά από κάθε παρωδία τέλεσης κάποιου
γάμου (που φυσικά απουσιάζω), να με συναντάτε στο δρόμο και μου λέτε: "και
στα δικά σου"! Μη μου "πιπιλίζεται" όσα κουτόχορτα σας τάισαν!
ΠΡΟΒΑΤΟ
εγώ δε θα γίνω!
Θέλω
να τρέξω κάτω από τη βροχή, να γελάσω, να δακρύσω από ευτυχία! Να
απελευθερωθώ από κάθε είδους "αλυσίδες"! NA ZHΣΩ! Ν' απλώσω τα χέρια και ν'
αγκαλιάσω τη φύση! Θέλω ν ΄αφεθώ στο γκρεμό ενός καταρράκτη, να βαδίσω μέσα
στη ζούγκλα, να πετάξω στα σύννεφα της ψυχής μου! Χρειάζομαι έστω μια μέρα
ελευθερίας, για να εκπληρώσω όλες αυτές τις επιθυμίες μου! Να ζήσω όλ 'αυτά, μόνο για μια μέρα! Μόνο για
μια μέρα κι ύστερα ας με παρασύρει γλυκά ο καταρράκτης, ας θανατωθώ από
κάποιο άγριο ζώο, ας πετάξω στα σύννεφα! Εγώ φεύγω...ευτυχισμένος...και δεν
είμαι μόνος...
10 comments:
patsiouri said...
Ν'αγιάσει το στόμα σου!
Επιτέλους! Μα πως σε ανακάλυψα? Σου στέλνω ευθύς αμέσως δύο λίνκς, ένα για
δικά μου πόστς και ένα κάποιου που σίγουρα συμφωνείτε!
patsiouri
said...
http://topatsiouri.blogspot.com/2008/01/blog-post.html
http://topatsiouri.blogspot.com/2007/02/blog-post_09.html
και
http://askardamikti.blogspot.com/
dreamer-angel
said...
Καλησπέρα κι από μένα !!!
Μπορώ να πω ότι το κατέχεις το σπορ
χα χα χα
Πόσο δίκιο έχεις
αλλά ποιός τολμάει να το παραδεχτεί;;;
Κάπως έτσι είναι τα πράγματα τελικά
και λυπάμαι πολύ γι αυτό!!!
Το χειρότερο δεν είναι αυτό που συμβαίνει αλλά το γεγονός ότι κανείς δεν
έχει τα κότσια να το παραδεχτεί...
...υπάρχει και το βόλεμα!!!
Ελπίζω πάντως πως υπάρχουν κι εξαιρέσεις!
Καληνύχτα
tzoubris said...
Φυσικά υπάρχουν και
εξαιρέσεις! Είπαμε: Όλα τα παντρεμένα ζευγάρια ως "εξαίρεση"
αυτοαποκαλούνται, μέχρι να τους διαψεύσει ο συμβιβασμός ή ο χωρισμός !!!
dyosmaraki said...
Λες....
Θέλω να τρέξω κάτω από τη βροχή, να γελάσω, να δακρύσω από ευτυχία!NA ZHΣΩ!
....Να ζήσω όλ' αυτά, μόνο για μια μέρα!
Λέω....
Ακόμη και αν κάποια μέρα παντρευτείς (λέμε τώρα)...αυτή τη μια μέρα θα
θυμάσαι!!!
Την καλησπέρα μου
tzoubris said...
"dyosmaraki", από το
στόμα σου, ένας υποτιθέμενος γάμος μου και σε ΚΑΝΕΝΟΣ το αυτί! Καλησπέρα και
χρόνια σου πολλά...Άντε, μέρα που είναι σήμερα! :)
σοφια said...
Καλησπερα κ χρονια πολλα!
Ποσο σημαντικα πραγματα εχεις καταθεσει με τοση απλοτητα, μα! με μια
ορμητικοτητα που δεν τιθασευεται απο αντιδρασεις των πολλων! Εχεις αποδωσει
την αληθεια(των λιγων) στο επακρο... Μια λατρης της μοναχικοτητας που
περιγραφεις!!
dyosmaraki said...
Χμ!
Μάλλον δεν το διατύπωσα σωστά....
Οταν είπα αυτή τη μια μέρα θα θυμάσαι, εννοούσα τη μια μέρα που θάχεις
τρέξει στη βροχή, που θάχεις δακρύσει από ευτυχία....δεν εννοούσα φυσικά την
ημέρα του γάμου!
Χρόνια πολλά λίγο καθυστερημένα 9λόγω απουσίας)και ευχαριστώ για το σχόλιο
στο blog μου
Καλό απόγευμα εύχομαι
tzoubris said...
"dyosmaraki", η αλήθεια
είναι ότι με τρόμαξες λίγο, με την "ευχή" που κατάλαβα ότι μου έδωσες αρχικά,
αλλά ευτυχώς αποκατέστησες τη λάθος διατύπωση και την ταραχή μου! Να" σαι
καλά! :)
tzoubris said...
"Σοφία", διαβάζοντας το
λακωνικό σου σχόλιό, χάρηκα, επειδή διαπίστωσα για ακόμη μία φορά ότι -
ΕΥΤΥΧΩΣ - υπάρχουν ακόμη σκπτόμενοι άνθρωποι, που δεν χειραγωγούνται και δεν
υποκύπτουν στις στάσεις της ζωής, που ίσως κάποιοι θέλουν να τους επιβάλλουν!
Άδραξε τη μοναχικότητά σου και κέρδισε ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Όλοι οι θησαυροί του κόσμου
μέσα σου είναι, κάνε έτσι και πιάσ 'τους!
Χρόνια πολλά, έστω και ετεροχρονισμένα! :)