Η βλάστηση πλούσια! Η θέα πανοραμική! Το
πράσινο δέσποζε με τις ανάγλυφες αποχρώσεις του! Τεράστια δένδρα που
υψώνονταν αρχοντικά αγκάλιαζαν το παραδεισένιο αυτό τοπίο. Λίγο
δεξιότερα ένας επιβλητικός καταρράκτης έριχνε τα νερά του στους
πρόποδες της απέραντης ζούγκλας. Μια γυμνή, πανέμορφη, ξανθιά κοπέλα,
που σα να είχε δραπετεύσει από τον κήπο της Εδέμ, έσπευσε να δροσίσει τα
νερά του καταρράκτη πριν αυτά πάρουν το δρόμο του ποταμού για το μακρύ
ταξίδι που θα οδηγούσε στον ωκεανό. Η κοπέλα στάθηκε εκεί ακριβώς που
έσκαγαν ορμητικά τα νερά του καταρράκτη. Έκλεισε τα μάτια και
απόλαυσε τη στιγμή! Οι σταγόνες χοροπηδούσαν σαν τρελές από ευτυχία στο
κεφάλι της, χάιδευαν το πρόσωπό της, ταξίδευαν στο σφιχτό κορμί της.
Κάποιες προσπαθούσαν μάταια να κρατηθούν από τα σαρκώδη χείλη της,
διεκδικώντας λίγη δροσιά ακόμη... Η κοπέλα χαμογέλασε από ευχαρίστηση,
αναγκάζοντας έτσι τις σταγόνες να χτυπούν στα μάγουλά της και να βουτάνε
στο κενό. Δεν ζήλεψα στιγμή αυτές τις σταγόνες…Απλώς άφησα στο γραφείο
μου τη φωτογραφία, γύρισα και φίλησα με πάθος την κοπέλα που απεικόνιζε.
Την κοπέλα μου…