Ζητούσα για χρόνια κάτι διαφορετικό, κάτι να με "γεμίζει", πέρα από την καθημερινότητα, τη ρουτίνα, τον υλιστικό τρόπο ζωής που έχει κατασπαράξει αξίες και ιδανικά! Παρατηρούσα, για μια δεκαετία τουλάχιστον, τις λανθασμένες επιλογές των ανθρώπων και την ευτυχία που ανάβλυζε μέσα από την άγνοιά τους...!!! Ήθελα να ζήσω μακριά από ψεύτικες, αναπληρωματικές ικανοποιήσεις, μακριά από σποραδικές μορφές συντροφικότητας, μη σκορπίζοντας την ψυχή μου στο όνομα της ανασφάλειας που έχει κυριεύσει όλο τον κόσμο!
Δε μου αρμόζει αυτός ο τρόπος ζωής! Να έχω φίλους, για να μη με κυριεύσει η σιωπή; Όχι! Να τριγυρνώ στα σκυλάδικα και να καταλήγω στο σπίτι με πληρωμένες αγκαλιές; Όχι! Να παντρευτώ για να έχω κάποια δίπλα μου μόνο και μόνο για να είμαι αποδεκτός στην κοινωνία, να αδειάζω το παρόν μου μαζί της, επειδή δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω και για να έχω κάποια δίπλα μου να με γηροκομήσει, όταν φτάσει η ώρα, αν είμαστε βέβαια ζωντανοί και οι δύο μέχρι εκείνη την ώρα...; Όχι!
Ακόμη και η σχεδόν τυχαία "επιλογή" φίλων που δήθεν μας "γεμίζουν"...!!! Ανασφάλεια κι αυτή!!! Να νιώθουμε ότι ανήκουμε κάπου, άρα δεν είμαστε μόνοι! Ψευδαίσθηση!!! Θα κρατήσω τους φίλους, εκείνους με τους οποίους θα είναι ζωντανές οι ώρες μου κοντά τους και όχι χαρακωμένες στιγμές του χρόνου που σκορπίζονται ανεπιστρεπτή, λες κι έχω άπειρες απ΄αυτές...!!! Κι αν δε βρεθεί έστω ένας φίλος, έχω τόσα ποικίλα ενδιαφέροντα, τα οποία αντανακλούν την ευτυχία και γεμίζουν την ψυχή μου, όσο καμιά φιλία...
Απεχθάνομαι τα σκυλάδικα και όλες τις μορφές διασκέδασης που ενδημούν μέσα στο πλήθος, την ηχορύπανση και μέσα στο καμουφλάζ της μάζας!!! Δεν είμαι μάζα εγώ!!! Δε σκορπώ την ψυχή μου! Δεν τη χάρισα ΠΟΤΕ κι ούτε θα τη χαρίσω, ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΣΥΜΒΕΙ, σε πληρωμένες αγκαλιές!!! Δεν είναι ευτυχία αυτά! Κατάντια είναι!!!
Συμβιβασμοί, οι περισσότεροι γάμοι, οι περισσότερες οικογένειες και όταν έρχεται το πρώτο παιδί, για να δώσει πνοή και ζωή στο ζευγάρι, τότε αντιλαμβάνονται ότι ούτε αυτό μπορεί να τους δέσει, γιατί ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΕ δεν τους έδενε, παρά μόνο η κοινή τους ανασφάλεια!!!!Θα παντρευτώ ΜΟΝΟ όταν βρω τον άνθρωπό μου (αλήθεια, πόσοι τον βρίσκουν πραγματικά, χωρίς να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους;) Κι αν δεν τον βρω ποτέ θα μείνω μόνος μέσα στη δημιουργική φύση της μοναχικότητάς μου! 'Οχι της μοναξιάς! Και το χειροτερο είναι πως όποιον παντρεμένο ρωτήσουμε θα μας τα αρνηθεί όλ' αυτά! Θα μας πει ότι αυτός αγαπάει τη γυναίκα του και ότι είναι ευτυχισμένος δίπλα της και μπλα...μπλα...μπλα...και με την πρώτη ευκαιρία παρασύρεται στις γνωστές - άγνωστες εφήμερες αγκαλιές, που όπως παραδέχονται αργότερα "δεν ήταν τίποτα, παρά μια αλλαγή βρε παιδί μου"! Κι όμως τα αίτια είναι βαθύτερα και το πρόβλημα βρίσκεται μέσα στο γάμο και στον λάθος άνθρωπο που επέλεξαν, παρασυρόμενοι από την ανασφάλεια...!!! Αυτό είναι το χειρότερο: Η άγνοιά τους..!!!
Φοβίες, ανασφάλειες και πανικός! Τη στιγμή που οι περισσότεροι διακατέχονται απʼ όλʼ αυτά εγώ λέω όχι! Και δε χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια για να το πω...! Όποιος έχει βασικά στοιχεία κριτικής σκέψης, μπορεί να δει καθαρά που μας οδηγεί η ζωή και όλα όσα μας έχουν "επιβάλλει" να τηρήσουμε κι εμείς, θα καταφέρει να αντισταθεί!
Ανασφάλεια! Από εκεί ξεκινούν όλα! Μια απύθμενη κοροϊδία!!! Ανασφάλεια! Οτιδήποτε αρκεί να μην μείνουμε μόνοι! Καταστροφή! Τρόμος, στη σκέψη και μόνο! ΠΑΝΙΚΟΣ!!! Έτσι μας έμαθαν!!! Λάθος!
Όχι! Δεν θα υπηρετήσω καμία
ανασφάλεια! Θα αγκαλιάσω τη μοναχικότητά μου και θα μείνω μακριά
απʼ αυτήν την κόλαση της καθημερινής ανούσιας ζωής των
περισσοτέρων ανθρώπων! Κουράστηκα να συμβιβάζομαι, να υποκρίνομαι,
να παρασύρομαι μαζί με το πλήθος, στο βούρκο του πρόχειρου, του
παροδικού! Δε γεμίζει έτσι η ψυχή μου, φθείρεται...!
Θέλω να τρέξω κάτω από τη βροχή, να γελάσω, να δακρύσω από ευτυχία!
Να απελευθερωθώ από κάθε είδους "αλυσίδες"! NA ZHΣΩ! Ν' απλώσω τα
χέρια και ν' αγκαλιάσω τη φύση! Θέλω να αφεθώ στο γκρεμό ενός
καταρράκτη, να βαδίσω μέσα στη ζούγκλα, να πετάξω στα σύννεφα!
Χρειάζομαι, έστω μια μέρα ελευθερίας για να εκπληρώσω όλες αυτές
τις επιθυμίες μου! Να ζήσω όλ' αυτά μόνο για μια μέρα! Μόνο για
μια μέρα κι ύστερα ας με παρασύρει γλυκά ο καταρράκτης, ας
θανατωθώ από κάποιο άγριο ζώο, ας πετάξω στα σύννεφα! Εγώ φεύγω...και
δεν είμαι μόνος...